Zin in/van sporten ( Deel 1)

Nooit gedacht dat ik het ooit zou doen, maar ik wil in dit stukje toch echt een lans breken voor het belang van sporten.
Ik kom uit een a-sportief gezin. Sport had geen plaats bij ons, niet actief en niet passief. Dus geen lidmaatschap van een sportclub, maar ook geen Studio Sport op de zondagavond . Wel veel irritatie als een film op tv, waar we op ons hadden verheugd, niet doorging omdat er een voetbalwedstrijd werd uitgezonden (zo ging dat in die tijd). Mijn moeder was erg goed in briefjes schrijven voor de gymleraar waarom we niet mee konden doen. Het enige wat we wel moesten was zwemmen leren, maar dat was natuurlijk ook wel heel belangrijk.
Geen sportief gezin dus, maar wel een bourgondisch gezin. Lekker eten en drinken, niet teveel actie, vieren wat er te vieren valt, dat was onze levensinstelling.
Er was dus van huis uit geen enkele stimulatie om ook maar íéts aan sport te doen, maar ik had er zelf ook totaal geen behoefte aan. Ik ben sowieso niet zo’n teamplayer, dan vallen er al veel sporten af natuurlijk, maar ik hield ook niet van individuele sporten en al helemaal niet van een wedstrijd-element.
Het enige wat ik altijd wel heel graag had gewild was paardrijden. En toen ik 28 was ging ik dat ook daadwerkelijk doen. Ik hield van het contact met het paard, en genoot vooral van de buitenritten samen. Volgens mij deed ik het ook best aardig, maar ik wilde nooit meedoen aan dressuur- of springwedstrijden. Toen Irene groot genoeg was mocht ze ook gaan paardrijden en het was leuk omdat samen te doen.
Door persoonlijke omstandigheden zat ik op een gegeven moment in een heel stressvolle periode. En in plaats van dat het paardrijden me toen ontspanning gaf, bracht ik mijn stress over op het paard. Geen goede situatie en ik besloot te stoppen.
Daarna heus wel eens gedacht dat het “goed zou zijn om iets aan sport te doen” maar omdat ik de echte motivatie miste had ik ook de zelfdiscipline niet om die gedachte in praktijk te brengen.
Ondertussen werd ik er niet gezonder op. Ik heb al wel vaker iets verteld over astma en het gevolg daarvan voor de conditie van mijn longen. Ik sta onder controle van een gespecialiseerde verpleegkundige en krijg tenminste 1x per jaar een longfunctietest. Mijn medicatie wordt naar gelang de resultaten aangepast. Maar de laatste jaren gingen die resultaten ondanks die aanpassingen achteruit. En ik kreeg steeds vaker en makkelijker longontsteking. Ik ging me zorgen maken. Grote zorgen. Hoe zou dat over een paar jaar zijn met mij, als mijn conditie almaar afneemt en ik steeds meer tijd nodig heb om van de longontstekingen te herstellen? Ik kreeg een doembeeld in mijn hoofd van mijzelf in een scootmobiel met zuurstofflessen in het mandje. Zou sporten helpen? Maar ik had er de conditie niet voor! Iedereen moest zich altijd aanpassen aan mijn lage wandeltempo en fietsen doe ik al helemaal niet met anderen. Ik vroeg een apart gesprek aan met de longverpleegkundige en ze nam alle tijd om met mij m’n zorgen door te spreken. En ze zei: “Nee ik kan je niet garanderen dat je niet over 10 jaar in die scootmobiel zit. Maar ik kan je wel vertellen dat ik mensen heb gezien die na 10 jaar veel fitter waren dan dat ik tevoren kon vermoeden en andersom dat er fitte mensen waren, waarbij het ineens snel bergafwaarts ging. Ga het proberen, dat sporten. Ga naar de sportschool en leg je situatie uit. Kijk wat je doen kan, om je conditie niet verder te laten afnemen”.
Ik ben gegaan. Als ik hier niet door gemotiveerd was, had ik het beter helemaal op kunnen geven. Ik kreeg goede begeleiding, waardoor ik wel tegen mijn grenzen aan, maar niet over mijn grenzen heen ging. Twee keer in de week. Eerst een half uur, later 3 kwartier, inmiddels, anderhalf jaar later,een uur. Op de loopband, eerst 4 km per uur, inmiddels 6. Op de hometrainer, eerst 10 minuten, inmiddels een half uur. En dan incidenteel op de roeibank, en ook tussendoor wat op de toestellen voor buik- en beenspiertraining. Toen ik in april begonnen was, kreeg ik in september weer een longfunctietest. Was nog niet zo goed, maar ik moest doorzetten. De schade die door 56 jaar astma veroorzaakt was kon niet in 5 maanden verdwijnen. Ik bleef dus netjes 2x in de week gaan, ook al vond ik er niet veel aan en moest ik mezelf er soms heenschoppen. Misschien hielp het zelfs wel dat Bert mijn abonnement betaalt, gevoelsmatig moet ik dat wel verdienen.
En ik begon toch echt te merken dat mijn conditie beter werd. Ik kon langer goed doorlopen, was minder snel buiten adem en voelde me sowieso “ruimer” in de borstkas, ik weet niet hoe ik dat anders moet verwoorden.
We planden in het voorjaar onze  zomervakantie: wandelen over de Hexenstieg in de Harz. 7 wandelingen , in totaal 100 km.
Ik had er zin in , want wandelen heb ik (ook met mijn destijds lage tempo) altijd wel heel leuk gevonden.
Het was geweldig. Prachtige natuur, heel afwisselend. Klimmetjes, grote klimmen, rechte stukken, afdalingen, ik kon het allemaal. Ik had er niet meer moeite mee dan Bert. En ik was werkelijk mega trots dat ik dit gedaan had. 100 km! Ik had het gepresteerd en nog zonder veel moeite ook!
Twee weken na thuiskomst stond er weer een longfunctietest op de agenda. Ik ging er met gemengde gevoelens heen. Ik hoopte dat de conditie van mijn longen stabiel was gebleven, dat de neergaande lijn van de laatste jaren gestopt was. Maar wat als dat niet zo was?
Ik blies en blies, als de wolf in het sprookje van de 3 biggetjes, in het apparaat en was erg zenuwachtig toen de printer begon te rammelen om het papier met het resultaat uit te printen. Ook de vorige werd ter vergelijking nog uitgeprint.
Wat ik niet had durven hopen: het was niet eens niet minder dan vorige keer, het was zelfs beter! En niet zo’n beetje ook.

longtest
Ik ga niet alle waardes uitleggen maar alles was verbeterd. De peakflow was van 6 naar 7,5 gegaan, maar liefst 25% omhoog!
Een fantastisch geluksgevoel vulde me terwijl ik de scootmobiel achter de horizon zag verdwijnen. Het lukte! Het lukte echt! Littekenweefsel in de longen wordt niet verminderd, maar de ademhalingsspiertjes en de grote spieren in de borstkas zijn zoveel sterker geworden dat ik veel meer zuurstof kan opnemen. En daardoor in alles fitter ben. En dat komt ECHT door het sporten.
Ik was zo blij dat ik doorgezet heb en ik ben nu zo gemotiveerd om door te gaan!
Het is dat ik met de auto was, anders was ik naar huis gedanst. Juist die week was ik helemaal alleen thuis, terwijl ik het zo graag wilde vieren! Dus ik heb het eerst op de gezinsapp verteld en daarna voor mezelf gewoon een lekker feest-etentje gemaakt. Met een glas wijn erbij.
Ik blijf tenslotte ook een bourgondiër.

etentje

3 gedachten over “Zin in/van sporten ( Deel 1)

  1. Toch nu een rectificatie. Ik ging elke week naar turnen samen met Joke. Naar HGV. En later zwemmen bij de Robben. Zwemmen vond ik heel erg leuk en ben het blijven doen totdat ik naar Leiden ging. HGV werd in de loop der jaren minder leuk omdat het wedstrijdelement steeds meer op de voorgrond kwam. Maar ik ben het met je eens dat sport niet echt gestimuleerd werd.
    Dat neemt niet weg dat ik mijn pet voor je afneem. Het vraagt ontzettend veel dicipline en ik doe je het niet na (al zou het heel goed voor me zijn 😬)

    Like

    1. Ja, nu je het zegt, jij hebt nog geturnd inderdaad! Ik was toen erg klein.
      Ik weet nog wel dat jij de beste zwemmer was ja, met je 3 diploma’s . Ik haalde op mijn 11e nog eens een keer mijn A diploma, terwijl ik geloof ik op mijn 6e al begonnen was. Dat donkere water van Crailoo, als ik daar nog aan terugdenk wordt ik weer bang, brrrrr

      Like

  2. Heel goed, zus, ook de vergelijking: zowel wolf als biggetjes hadden een goede conditie, de een zat doorlopend de anderen achterna en de anderen probeerden de een steeds vóór te blijven…..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.