Er is al een poos geen blogje verschenen. Niet omdat ik geen onderwerpen heb.
We hebben net vakantie gehad, vanuit huis. De uitjes die we deden, weliswaar minder dan we wilden omdat we allebei ziek werden, leverden heus schrijfstof op. Zoals altijd maakte ik onderweg aantekeningen, juist met het oog op een blog.
Maar het komt er niet uit!
Ik was zojuist bezig, las het stukje wat ik inmiddels geschreven had nog eens over en dacht: blèh, niks aan. Het spreekt niet, de opstellen die ik vroeger op de eerste schooldag na de vakantie moest maken, zijn nog leuker om te lezen.
Het zit er op de een of andere manier even niet echt in, die juiste vibe. 

Helaas komt mijn manier van schrijven niet op afroep. Het is geen kunstje, hoeveel ik ook geoefend heb.
Ik heb wel vaker zo’n periode gehad. Een writersblock wil ik het niet echt noemen, gewoon een inspiratieloze fase. Komt wel weer goed.
Mijn aantekeningen zijn er nog. Mijn observaties zitten in mijn hoofd.
Wat in het vat zit, verzuurt niet, wou ik zeggen. Maar die uitdrukking klopt lang niet altijd.
Kool moet toch echt in het vat verzuren voor het zuurkool wordt. En melk voor het karnemelk wordt.
Allebei lekker trouwens. Misschien moet ik het dus juist maar wel laten verzuren. En er over een poosje pas weer iets mee doen.

In de tussentijd hoop ik dat je je belangstelling niet verliest. Ik ben namelijk wel heel erg zuinig op mijn lezers.
Mensen die mijn auteurspagina op Facebook volgen weten dat er iedere zondag een ultrakort verhaal van mij verschijnt op nieuwsnethethogeland.nl
De abonnees op Daagse Dingen krijgen die melding niet. Maar bij deze: wil je toch regelmatig iets van mij lezen, dan kan dat dus op die manier!
Ik hoop dat ik weer snel mijn blogdraad op kan pakken. Want het voelt best leeg zo.