Groepsgedoe

In iedere Facebookgroep zit er minstens één: iemand die het nodig vindt om vervelende opmerkingen te maken. Zo’n ‘Ik zeg waar het op staat’ type. Het is mij nog steeds niet duidelijk waar dat voor nodig is. Het gaat immers niet om de wereldpolitiek, de klimaatverandering of andere  discussieonderwerpen. Tenminste niet in de groepen waar ik lid van ben. Dat zijn groepen die met mijn liefhebberijen te maken hebben. Handwerken, schrijven, huisdieren. Maar blijkbaar zijn dat ook goede onderwerpen om ruzie over te zoeken. Puur gekat, iets anders kan ik er niet van maken. Het gaat voor diegene niet om opbouwende kritiek, niet om goede adviezen en blijkbaar al helemaal niet om het gezamenlijk plezier. Bevalt het me echt niet, dan stap ik uit de groep. Ik ben niet gediend van negatief oordeel als er om een advies gevraagd wordt, van lelijke opmerkingen als iemand trots is op wat hij/zij gemaakt heeft, van gesneer omdat iets diegene blijkbaar niet zint, om welke reden dan ook. Zo wordt de sfeer totaal verpest.


In het verleden heb ik me wel eens laten verleiden om daar een opmerking over te maken. Maar dan is het hek helemaal van de dam. En het is toch te gek dat een moderator moet ingrijpen omdat een groepslid zich niet kan beheersen? Ik wil met zulke mensen eigenlijk helemaal niks te maken hebben, het lukt ze namelijk aardig om mijn plezier te vergallen met hun negativiteit.
Van mij hoeven we echt niet allemaal gelijkgestemd te zijn. Ik hou van variatie en van eigenheid. Maar niet van gesneer. Facebook is op zich al erg genoeg, met zoveel mensen die een ongefundeerde mening de ether inslingeren, wat leidt tot gestook, polarisatie en negativiteit. 


Waarom ben ik dan toch lid van een aantal groepen? Omdat ik het leuk vind om te zien wat anderen maken, om inspiratie op te doen, om feedback te krijgen, om plezier te delen. Ik ben op zich helemaal geen groepsmens. Maar als ik altijd alles alleen zou doen, dan beperkte ik mezelf wel heel erg.
En gelukkig zijn er een heleboel mensen die wel normaal kunnen doen in een groep.
Maar ik accepteer niet alles. Ben dus geen lid meer van hondenrasgroepen en CAL-haakgroepen.  Spuugzat van oordelen en gezeik en zelfs persoonlijke aanvallen.
Nee, het is niet allemaal rozengeur en maneschijn in de wereld, maar als we  contact zoeken met mensen die onze hobby’s delen, is dat toch omdat we geïnspireerd willen worden en gezamenlijk kunnen genieten van waar we zo van houden?
Ik vraag me echt af wat de azijnpissers in de groepen willen bereiken en waarom ze zo vreselijk nadrukkelijk aanwezig zijn.  Haak je met meer plezier als je het werk van een ander afkraakt of een vraag belachelijk maakt? Schrijf je beter als je andermans verhaal de grond in trapt? Voel je je superieur als je rotopmerkingen maakt over de hond van iemand anders? En dat zijn alleen nog maar de groepen waar ik bekend mee ben. Ik weet eigenlijk zeker dat iedere groep zijn eigen negatievelingen heeft.
Misschien moet ik een nieuwe groep lanceren. De Sneue Sneerders.  Kunnen ze elkaar afbranden. En ikzelf stap er dan direct al uit. 

2 gedachten over “Groepsgedoe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.