Verspilling

We worden aan alle kanten gestimuleerd om afval te scheiden. En om minder afval te produceren. Helemaal goed natuurlijk. Maar in de praktijk valt het nog niet mee.
In de ene gemeente heb je 4 of 5 containers bij je huis staan, in de andere gemeente wordt apart en gratis plastic opgehaald en in weer een andere (de onze dus) moet je alles behalve gft bij elkaar gooien, want ze claimen dat ze het zelf sorteren. En betaal je niet alleen voor het afvalgewicht maar ook voor iedere containerleging nog apart. Discussies hierover leveren niks op, gemeente blijft sowieso bij haar standpunt dat dit beter en goedkoper is. Hm. Goedkoper voor wie?
En dan zijn er natuurlijk nog de glasbakken, de oudpapiercontainers en de textielbakken. Daar kan iedereen het gratis kwijt, je moet er alleen een beetje moeite voor doen omdat je het zelf weg moet brengen.
Maar hey, we hebben hart voor het milieu dus we doen dat zonder mopperen. Toch?
Nou….. vanmorgen niet hoor! Het is dat ik een peuter bij me had, anders had ik een paar zeer onwelgevoeglijke woorden in het rond geroepen.


We hadden nogal veel textiel wat weg moest. 16 jaar kinderopvang en 5 jaar crisispleegzorg hadden een flinke hoeveelheid kleertjes opgeleverd, allemaal van serieus goede gevers. Vooral als er een pleegkindje hier kwam met niets anders dan het aan had (wat soms ook bedroevend weinig was) waren we enorm blij dat we kleding kregen en er is ook dankbaar gebruik van gemaakt.
Ging het kind weer bij ons weg, dan kreeg het goede kleding mee en de wat meer gedragen en/of ouderwetse kleren bleven hier als reserve.
Ook voor de kinderopvang is het fijn als je wat extra onder- en bovenkleding hebt, kinderen hebben wel eens onverwacht een verschoning nodig.
Maar nu we geen pleegouders meer zijn en er ook geen nieuwe kleine kindjes meer komen in de opvang, kon de voorraad wel eens aan een grondige inspectie onderworpen worden.
Goede kleding op de ene stapel, afgekeurde op de andere. Marie Kondo is er niks bij.

Ik had al eens contact opgenomen met de pleegzorginstantie en de Kringloop. Maar tot mijn verbazing was er weinig tot geen interesse.
Vluchtelingenhulp was ook voldoende voorzien.
Het is natuurlijk geweldig dat er geen gebrek aan kleding is maar ik vind het ook wel bijzonder. We mogen niet verspillen. Maar niemand wil het gebruiken.
Dan moest het maar naar de textielcontainer, in de hoop dat er nog iets goeds mee gedaan wordt.
Drie grote zakken stonden klaar. Het sorteren had dus ook weinig zin gehad, want nu ging toch alles weg.

Ik ging met de peuter in de bakfiets naar de textielbak. Het kind moest natuurlijk ook nog kunnen zitten, dus twee zakken mee en de derde zou ik later vanmiddag meenemen als ik weer naar school moest.
Ik voelde me een beetje zoals de voddenboer die in mijn kindertijd met zijn bakfiets door de straat kwam en luidkeels riep: VODDUUUUUUH! Ik had enorm ontzag voor zijn stemvolume. Er kwam ook altijd een schillenboer trouwens, afval scheiden deden we vroeger dus ook al.

We worden gestimuleerd, zei ik toch in de eerste zin? Aangekomen bij de container werd ik alleen maar ontmoedigd.
De klep om de zak in te kunnen gooien zat heel hoog. En ik ben niet zo groot, het was dus nogal een klus om die klep open te trekken. Toen dat gelukt was moest ik de zware zak omhoog sjorren, boven mijn macht dus om hem in die klep te krijgen.
#$&%*(#)! het paste niet, de klep heeft een opvangbakje waar die zak met geen mogelijkheid helemaal in kon.
Ding er weer uit gesjord, alles boven mijn hoofd, ik was helemaal buiten adem. Je mag de spullen alleen in gesloten zak aanbieden dus los erin gooien was geen optie. Ik had die neiging trouwens wel maar ik ben een net mens, dus ik deed het niet.
Wat nu dan, weer naar huis met die zooi? Mooi niet. De winkel was dichtbij, ik ging kleinere zakken kopen (meer afval dus!) . En weer terug naar de textielbak, peuter snapte er niet veel meer van. Op de parkeerplaats de kleding overgedaan in kleinere zakken. Eerste zak dicht, in de klep, weg ermee. Volgende! Bleef steken. Ik klapte de klep nog een keer open en dicht in de hoop dat de zak erin zou vallen maar nee. De container was waarschijnlijk vol.
Aan de andere kant zat ook een klep. Toen ik die open had gewurmd bleek er ook al een zak in te liggen.
Conclusie: ik kon alsnog naar huis met mijn VODDUUUUUH.
En thuis stond dus ook nog een zak. Geen idee wanneer ik dat nou weer kwijt kan want ik heb niet de illusie dat die bak snel en regelmatig geleegd wordt.

Het valt niet mee om milieubewustheid in de praktijk te brengen.
Ik mag niet verspillen. Maar mijn energie en tijd mogen blijkbaar wel verspild worden en het wordt je zo lastig mogelijk gemaakt. Ontmoedigingsbeleid misschien?
Mopperdemopper.


2 gedachten over “Verspilling

  1. Gewoon hard zijn, moet soms! Bij het restafval, wordt het (waarschijnlijk) in de verbrandingsoven gedeponeerd en misschien wordt de warmte van die verbranding nog ergens voor gebruikt (stadsverwarming). Doe je toch nog wat voor het milieu….

    Like

  2. Ik snap je helemaal Annelies. Misschien is het een idee om deze blog van jou te sturen naar jullie gemeente en naar het ministerie van Milieu? Verder commentaar hoef je er niet bij te doen. Je bent heel duidelijk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.