Teveel

Aan de grote Uitvaartmaatschappijen.

De laatste tijd is het erg trendy om te adverteren op een manier die heel persoonlijk lijkt.
Al mijn wensen kan ik bij u kwijt en ik word aangemoedigd om maar zoveel mogelijk na te denken en vast te leggen over mijn uitvaart.
Als het uw doel is  te bereiken dat overlijden geen taboe is, ben ik het met u eens. Maar dat is volgens mij uw doel niet, het gaat om geld verdienen en concurreren.
En daar ben ik het niet mee eens.
Door tv- en radioreclame, glossy mailings en accounts van ‘mijn.*naamuitvaartmaatschappij*.nl’ , probeert u een beeld te schetsen dat alles geheel volgens mijn wensen en die van mijn nabestaanden uitgevoerd gaat worden als het zo ver is en dat ik tot die tijd 100% betrokken ben bij mijn eigen begrafenis.
En de toon van de hele campagne doet vermoeden dat het een feestje wordt, waar iedereen (helaas dan behalve ikzelf natuurlijk) met vreugde op terug kijkt.
De mevrouw op de radio die zo blij vertelt over haar Italiaanse lunch, met iedereen aan zo’n gezellige lange tafel, verheugt zich gewoon op die dag.
Wat jammer nou dat ze er zelf niet bij kan zijn.
Want dat is nou toch precies waar het om draait? Afscheid? Definitief afscheid?
De afgelopen 4 jaar heb ik veel te vaak aan een nieuw graf gestaan. Waarvan 5 x aan het graf van iemand die me heel na aan het hart lag.
En natuurlijk is het fijn als je, na de begrafenis, kan denken:’Dit was een goede dag. Op deze manier hebben we een heel klein beetje recht kunnen doen aan de persoon die we vandaag begraven hebben.’
Maar als ik uw campagnes moet geloven, is het veel meer dan dat. Moet ik regelmatig heel bewust bezig zijn met de invulling van die dag, alle wensen en wensjes bij u vastleggen, en als ik de tijd van leven heb mag ik ze ondertussen ook nog veranderen. En daarbij probeert u mij het gevoel te geven dat u heel erg betrokken bent bij mij en mijn geliefden.
Dat u alles in het werk zal stellen om er iets fantastisch van te maken.
En ik word aangemoedigd om maar zoveel mogelijk nieuwe dingen te bedenken, alles kan immers! Ik moet blijkbaar mezelf profileren door iets origineels te bedenken, dat alleen ik maar op mijn uitvaart heb. Een knallende finale.
Maar ik wil dat helemaal niet!
Ik wil gewoon weten dat er een geldbedrag beschikbaar is voor mijn uitvaart. Als ik wensen heb, bespreek ik ze wel met mijn naasten. Zonder accounts, maandelijkse magazines en andere toeters en bellen.
En weten ze niet precies wat ik ‘gewild zou hebben’, dan weet ik zeker dat zij, op hun eigen manier, een mooi afscheid van mij regelen.
Van, niet voor. Want zij nemen afscheid. Niet ik, want ik ben dan al weg.
Het zou fijn zijn als er dan iemand bij hen thuis komt om het te helpen organiseren. Dan pas. En niet nu al, via mails en post en accounts.  En radio en tv.
Er is niks mis mee dat u begrafenisondernemer bent. Er is wel iets mis mee dat u, juist vanwege uw beroepsethiek, over de hoofden van uw ‘klanten’ op deze manier wilt concurreren met elkaar, omdat ‘over je uitvaart nadenken’ misschien wel een gat in de markt is.
Ik wil niet dat u mij, zonder mij te vragen, overstelpt met ideeën.Om u te onderscheiden van uw collega-maatschappijen, met als doel mij als klant binnen te halen.
Niet doen, ik vind het verschrikkelijk.
Of wilt u juist dat ik me dood erger……

 

vlinder

4 gedachten over “Teveel

  1. Ach, lieve schoonzus, verzekeringsmaatschappijen zijn simpelweg boeven, denk ook aan banken bijvoorbeeld. Ondernemingen als Dela (zitten wij bij) maken het zo moeilijk mogelijk als je ook maar iets gedaan wil krijgen buiten het “naturapakket”. Maar uit jouw stuk blijkt gelukkig, dat ook jij dit soort ondernemingen goed door hebt. Als iedereen dat nou eens deed zouden we het beste gewoon een oude sok voor onze begrafenis kunnen vullen en kunnen Dela c.s. op een (grafkist)houtje gaan bijten.

    Like

  2. Ach zusje, zoals je weet heb heel lang geleden een heel klein beetje in dat wereldje geleefd met het doel om nabestaande zo waardig mogelijk afscheid te laten nemen.
    Wat mij opviel was dat begrafenisondernemingen, als ze de mogelijkheden kregen elkaar doodmeppen en dat ligt naar mijn mening de grondslag van wat er nu allemaal gebeurd. En als het puntje bij paaltje komt mag niet jij, leesook je naasten , bepalen wat er gebeurd. Nee dat doet de verzekering. Want o jee als er eens naast het paadje gelopen wordt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.