Even wat halen bij Aldi en dan uiteraard met wat extra’s thuiskomen.
Nou ja, uiteraard, als het niks is, wat er in die bakken ligt waar ik zo graag in rondstruin, dan neem ik het niet mee.
Vandaag wel. Een extra brede spatel om een gebakken eitje heel uit de koekenpan te krijgen, zodat niet alsnog je zo zorgvuldig heelgehouden dooier over je brood of je nasi druipt. Ideaal en dat voor € 2,-
Eenmaal thuis pakte ik het ding uit en zag de blik van het eitje op de steel.
Och. Dit ziet er redelijk zielig uit, die verdrietige oogjes als je hiermee een mede-ei uit de pan haalt. En dat pruillipje! Het is notabene een snaveltje en toch pruilt ie. Ook wel weer knap als je als designer dat voor elkaar krijgt. 

Ik moest aan het liedje ‘Het ei’ van Jaap Fischer denken. Een liedje waar mijn zwager Joos me bijna 50 jaar geleden op attendeerde, hij kon het helemaal meezingen notabene. 

Jongens, wat een drama.  Die zin over de verkrampte handjes, en dat ie dan terug in de boter glijdt…. Je zou per direct nooit meer een ei eten. 

Ik kijk nog eens naar mijn spatel en roep mezelf tot de orde.  Het is een plastic ei! Echte eieren hebben geen oogjes en ook geen snavel, pruilend of niet. Dit is niet eens een ei, het is een platte ovale vorm. Het.Is.Nep.
Sjongejonge. Er is een grens hoor. Ik eet geen vlees, maar wel ei. En als dat eieren zijn van kippen die lekker door de wei rondkrabben en scharrelen, smaken ze me prima. 

Ik denk nog even aan de bak bij Aldi.  Er lagen ook mesjes om wortels mee te schillen. Ja, je voelt hem al aankomen, met een worteltje met een gezichtje erop. Ik had het niet nodig, dus heb niet echt opgelet of het een blij of verdrietig gezichtje was. Maar allebei is natuurlijk flauwekul.
Soms denk ik dat ik nooit helemaal uit de magische fase gekomen ben. Die fase in je vroege jeugd, waarin je alles wat je ziet een ziel toedicht. Nou ja, het zij zo.
Ik heb niet voor niets een heel fotoalbum ‘Accidental Facebook’  (openbaar, via mijn eigen fb pagina) waarin momenteel 361 (het wordt steeds aangevuld) foto’s staan van dingen met gezichtjes. Waaronder een aantal groenten en aardappelen. Een compilatie:  

Geweldig toch, die chagrijnige tomaat, de blije aardappel, de schaterende bosuitjes en de verschrikte paprika.
Daar kan geen designer van Aldi tegenop!