Vanmorgen 06.30. ALARM!!!!  
We waren nog in slaap en schoten verschrikt en verward overeind terwijl vanaf twee kanten de sirene van een NL-Alert afging. Verdwaasd grabbelden we allebei naar de plek waar onze telefoons lagen, ik gooide ‘m nog op de grond en we moesten ook onze bril nog zoeken om te kijken waar het om ging.
Code rood voor het weer: 

Uit Berts telefoon klonk ook nog de gesproken versie, de blikkerige computerstem dreunde alles uit de tekst op. ‘Bel alleen een een twee bij levensgevaarlijke situaties ha tee tee pee es schuine streep schuine streep wee wee wee punt ka en em ie schuine streep….. etc tot aan zelfs ‘sterretje sterretje sterretje’ en daarna in het Engels.
Door de schrik en de consternatie kon Bert het geblaat niet zo snel uitkrijgen en het knopje van het bedlampje was onvindbaar, het was, ondanks dat we veilig in ons bed lagen, chaos. Goedemorgen.
Pfff we waren wakker. En wel zo wakker dat het ook geen zin meer had om te proberen nog weer wat te slapen.
Dan maar even kijken waar alle commotie om was. Ja, dat was toch wel serieus. 

Gelukkig hoefden we nergens heen, want alles was al afgezegd. Ik zou vanochtend het voorleesuurtje voor peuters in de bibliotheek houden en Bert zou in het Kunstcentrum in Wehe zijn dienst draaien. Maar het was gisteravond al duidelijk dat beiden niet door zouden gaan, vanwege de verwachte code oranje. Die nu dus zelfs opgeschaald was tot rood. 

Zoon woont en werkt in Drenthe, hij is postbezorger en heeft nu ook een onverwachte dag vrij. Hij was ook wakker geschrokken door het alarm. Dus in alle vroegte waren we al aan het appen. 

Inmiddels zijn wij warm aangekleed beneden en hebben de dag voor ons liggen. De hond mocht even in de tuin maar die gleed al bij zo’n beetje iedere stap uit, dus wij gaan niet aan de wandel.
Het raam boven zag er zo uit: 

Maar beneden kunnen we wel naar buiten kijken. Daar was de ijzel blijkbaar iets minder tegenaan gekomen.

Bert heeft het net voor elkaar gekregen om via de voordeur en het gras bij de konijnenren te komen, die beestjes moeten wel eten en drinken hebben. Maar verder wachten we lekker binnen tot het buiten veiliger is.  De eindtijd van code rood schuift steeds op, van 10.00 naar 12.00 en nu inmiddels tot 14.00.
Nou ja wachten, we gaan gewoon iets leuks doen. Ik heb zin om weer eens te tekenen en Bert wil ook met zijn hobby’s bezig.
Laten we er maar gewoon wat gezelligs van maken!