Zes bestemmingen in vijf dagen (5 en 6)

Even een poosje uitrusten werkte goed, daarna ging ik ook naar het terrasje. Bert had inmiddels zowat zijn biertje op en had nog wel zin om naar het Maritiem Museum te gaan, wat op een steenworp afstand van het hotel lag. 
Voor mij was dat toch echt teveel van het goede. Bovendien is hij veel meer geïnteresseerd in de scheepvaart dan ik, dus ik wenste hem heel veel plezier en zei dat ik me wel zou redden.
Dat lukte ternauwernood:

Maar ja, je doet het voor je man, hè. 

Na het avondeten (deze keer bij het hotel) wilde ik nog wel eventjes naar de Maaskade, waar ik de vorige dag ook had gezeten. Het was nog zo’n mooie zomeravond, dus in een rustig tempo liepen we er nog eens heen. Deze keer gingen we samen op een muurtje zitten, om te kijken naar de overkant, de boten, de Erasmusbrug en de Willemsbrug.
Het zat daar zo lekker, we bleven er een hele poos. De avondlucht kleurde roze en uiteindelijk werd het donker.

Toen gingen we weer terug naar het hotel en ik was eigenlijk verbaasd dat ik het allemaal zo mooi vond, terwijl ik helemaal niet zo gek ben op moderne architectuur en hoogbouw. Maar op de een of andere manier paste het allemaal zo goed bij elkaar, het oude en nieuwe. Eerlijk gezegd vond ik dat in Londen veel minder, daar staan wat mij betreft ronduit lelijke kolossen van gebouwen die een dissonant zijn in de skyline. 

De volgende dag stond de laatste bestemming op het programma: Brielle.
Ik weet niet of je ‘Het Verhaal van Nederland’ gevolgd heb op tv, wij in ieder geval wel en we vonden het echt mooi. Bij ieder van de tien afleveringen is een wandeling uitgezet, die je kan volgen via een app. Een podwalk noemen ze het.
We hadden er al eentje in Anloo gemaakt, die ging over jagers en boeren in de prehistorie. 
Maar die in Brielle natuurlijk over Den Briel, ten tijde van de tachtigjarige oorlog. 
Op tv was Daan Schuurmans de gids en hij promootte ook de podwalks: ‘Duik in de geschiedenis en ik wandel met je mee.’

Maar we waren eerst nog nèt niet klaar in Rotterdam, dus Daan moest nog heel even wachten. Na het uitchecken bij het hotel reden we eerst nog naar een gebouw wat ik Bert graag wilde laten zien.: de Raad van Arbeid. Wat daar voor mij bijzonder aan was? Ik heb er vaak gelogeerd. Bij mijn oom en tante, en mijn twee neefjes en twee nichtjes die allemaal rond mijn eigen leeftijd waren. 
Mijn oom werkte bij de Raad van Arbeid en huurde de dienstwoning in het gebouw. Voor mij als kind altijd een feest om naar toe te gaan. De indeling van het huis was bijzonder, alle kamers lagen eigenlijk boven elkaar in plaats van op de ene verdieping die ik thuis in onze flat gewend was.
Het was altijd heel gezellig om daar te logeren, zij waren de enigen waar ik geen heimwee bij had en ik mocht iedere zomer weer terugkomen. In het weekend mochten we in de kantine spelen of met mooi weer op het dakterras. 
Ik heb zulke leuke herinneringen aan die logeerpartijen en dat bijzondere huis. 
De Raad van Arbeid bestaat niet meer maar het gebouw gelukkig nog wel. Er zitten nu allemaal kleine wooneenheden in. Maar de entree zag er nog precies zo uit als ik me herinnerde. 

En toen had ik eindelijk alles gezien en laten zien wat ik wilde in Rotterdam en gingen we naar Brielle.
Het was maar een half uurtje rijden en de start van de podwalk was heel duidelijk aangegeven.
Dat ‘ik wandel met je mee’ van Daan Schuurmans moet je wel met een korreltje zout nemen. Jammer, het lijkt me een leuke kerel. Maar het is net zo als met George Clooney, die komt geen koffie voor je maken, dat moet je ook zelf doen.
Daan vertelde wel van alles onderweg, en die stem is beste prettig in je oor(tjes).

En wat is Brielle een mooi stadje! Prachtige historische gevels, een vestingmuur rondom met bastions, oude bruggen en een leuk haventje.

Op de Markt gingen we even pauzeren, koffietijd. 

Nu vind ik stiekem het oer-nederlandse ‘koffie met appelgebak’ een van de meest dorre gewoontes van fietsers, wandelaars en dagjesmensen. Ik heb er altijd een bepaald beeld bij, noem het gerust een vooroordeel. Ik ga het niet uitleggen, wil niemand voor het hoofd stoten. 
Maar ik bestel het echt nooit. Tot deze dag, want appelgebak was het enige wat het restaurant bij de koffie kon serveren. Vooruit dan maar,  ik nam een keer koffie met appelgebak. En ik ben eerlijk genoeg om te zeggen dat het echt superlekker was! Het waaide naar binnen, zou mijn vader zeggen. 
Het was ook een formidabel stuk, dus de lunch konden we overslaan. 

Daarna vervolgden we onze podwalk, maar mijn voet begon nu echt verschrikkelijk te protesteren. Als ze kon praten had ze gezegd: ‘Hou nou maar eens op, sinds oktober heb ik niet meer zoveel hoeven doen als de afgelopen paar dagen. Stad in, stad uit, lopen lopen lopen. Ik hou er mee op en omdat je niet wilt luisteren, laat ik wel een blaar groeien. Dat zal je leren.’
De blaar zat onder het zachte gedeelte van mijn grote teen en had de afmeting van een twee euromunt. En deed zeer, bij iedere stap meer. Ter verhoging van de feestvreugde deed de kleine teen van mijn andere voet ineens gezellig mee, die kweekte een blaar ter grootte van zichzelf, dus had ik aan mijn linkervoet ineens zes tenen. 


Maar die wandeling moest af, ik moest nog zien waar de gevleugelde woorden: ‘In naam van Oranje, doe open de poort!’ waren uitgesproken.  
Tot mijn schrik begon er ook nog een mannenkoor in mijn oor het Wilhelmus te zingen, maar ik kon het niet opbrengen om in de houding te gaan staan. Sowieso heb ik niks met volksliederen maar dat is een ander onderwerp.
Ik bleef dus gestaag doorstappen, al was het inmiddels meer een Podstrompel geworden. 
Daan bleef vriendelijk in mijn oor praten en feliciteerde me uiteindelijk dat ik de wandeling had volbracht. Dat was aardig natuurlijk.
Ik liet me op de autostoel vallen en beloofde mezelf dat ik de komende dagen geen stap meer dan nodig zou verzetten.
Huiswaarts!

Dat was nog ruim 3 uur rijden dus onderweg hebben we lekker gegeten:

en tegen half 8 waren we thuis. 
Eigen dorpje, eigen huisje, eigen plekje. Ook weer fijn.

Wat was dit een intensieve, maar mooie vakantie! 
Zoveel gezien, gehoord, gevoeld, gedacht, genoten, gelachen, gegeten, gedronken, geleerd, gewandeld, gestrompeld…. gedaan!

3 gedachten over “Zes bestemmingen in vijf dagen (5 en 6)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.